قله های استان قزوین، استان قزوین به دلیل همجواری با رشته‌کوه البرز، از تنوع بالایی در قله‌های کوهستانی برخوردار است. این قله‌ها با توجه به موقعیت جغرافیایی و ارتفاع، به چند دسته کلی تقسیم می‌شوند که هرکدام مخاطبان خاص خود را دارند؛ از کوه‌پیمایان تازه‌کار گرفته تا طبیعت‌گردان حرفه‌ای.

۱. قله‌های مرتفع و حرفه‌ای (منطقه الموت)

این قله‌ها در شمالی‌ترین بخش استان و در منطقهٔ کوهستانی الموت قرار دارند. بیشتر این قله‌ها در مرز استان‌های قزوین و مازندران واقع شده‌اند و ارتفاعی بالای ۴۰۰۰ متر دارند. صعود به این قله‌ها نیازمند تجربه، آمادگی بدنی بالا و تجهیزات کامل کوه‌نوردی است.

قله‌های شاخص این گروه:
سیالان، شاه‌البرز، خشچال

۲. قله‌های نیمه‌مرتفع (منطقه الموت و غرب استان)

این دسته شامل قله‌هایی با ارتفاع بین ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ متر است که هم در منطقه الموت و هم در بخش‌های غربی استان پراکنده‌اند. این قله‌ها گزینه‌های مناسبی برای کوه‌نوردانی هستند که به‌دنبال مسیرهای متوسط و چالش‌های هیجان‌انگیز می‌گردند.

قله‌های شاخص این گروه:

قله شجاع الدین (یخبند)، کافر میدان (گدوک)، مارال، بریال، دلاوران

۳. قله‌های کوتاه و مناسب برای عموم (اطراف شهر قزوین)

این قله‌ها در نزدیکی شهر قزوین قرار دارند و دسترسی آسان‌تری دارند. ارتفاع این قله‌ها معمولاً زیر ۲۵۰۰ متر است و مسیرهای کوتاه و ملایمی دارند. به همین دلیل، برای عموم مردم، خانواده‌ها و کوه‌پیمایان مبتدی گزینه‌های بسیار مناسبی محسوب می‌شوند.

قله‌های شاخص این گروه:
سلطان ویس، قله مردمی